Mars'ı Kolonileştirmek
- Burak Aydınoğlu

- 18 Nis 2019
- 2 dakikada okunur
Güncelleme tarihi: 19 Nis 2019
İnsan türü olarak Dünya gezegeninde yaklaşık 195.000 yıldır varlığımızı sürdürüyoruz. Burayı tamamen ele geçirmemize az kaldı(0.7 uygarlık seviyesi). Sonrasında da başka gezegenleri ele geçirmeye başlayacağız ve bunun için şimdiden bile araştırmalara, teknolojiler üretmeye başladık. Gidip bir yaşam alanı kurmak için özellikle de Mars Dünya’ya yakınlığı ve benzerliği açısından gerekli özellikleri karşılıyor. O zaman haydi yapalım!
Tabii ki Mars' a yerleşmek için önce bazı sorunları halletmemiz gerekiyor. Mars’ın atmosferi Dünyanınkinin %1’i kadar ve çoğunluğu karbondioksitten oluşuyor. Bu yüzden insanlarımızın yaşayacağı yere yeterli oksijen ve azot sağlayıp oluşacak basınç farkına karşı kapsüllerin dayanması için pürüzsüz ve yuvarlak şekilde tasarlamamız gerekiyor Mars' a ulaşan Güneş ışığı Dünya'nınkinden %40 daha az ve sık sık olan büyük fırtınalardan dolayı Güneş panelleri elektrik ihtiyacımız için yeterli değil. Rüzgar tribünleri, hidroelektrik, jeotermal gibi diğer elektrik elde etme yolları da Mars için pek uygun değil. Bu yüzden gerekli radyoaktif maddelerini Dünya' dan getireceğimiz bir nükleer enerji santrali kuracağız. Bu da bir kaç senede bir yenilenerek enerji ihtiyacımızı karşılayacak. Mars'ın bir başka kötü özelliği de atmosferinin az olmasından dolayı Güneş'ten gelen UV ışınları ve Mars'ın manyetik kutuplarından dolayı dünyadakinden 50 kat daha fazla gelecek radyasyon astronotlarımızın sağlığını kötü etkileyecek (Mars’ta geçirilen 3 yılda alınan radyasyon miktarı NASA'nın astronotlar için koyduğu sınır miktarını aşıyor). Bunu donmuş Karbondioksit ve Mars tozunu yaptığımız kapsülün üstüne koyacağımız 1 metrelik katman ile çözebiliriz.
Aynı zamanda Mars tozu kuru ve çok ince olduğundan elektrostatik yüklü ve bu yüzden astronot kıyafetlerine yapışarak içeri zehirli madde girişine yol açabilir. Dışarıda kullanılacak robotların da içine kaçarak bozulmasına sebep olabilir. Buna çözüm olarak kıyafetleri içeriye almadan giyilebilecek bir kapı yapabiliriz. Dünya’kinden 3 kat daha az olan yerçekiminde astronotlarımız zamanla kemik erimesiyle karşılaşmaması için düzenli spor yapıp belirlenen yemekleri yemeli. Bir aksaklık durumunda oraya göndereceğimiz yardım ekibi 2 yılda bir denk gelen Mars ve Dünya yörüngelerinden dolayı cesetlerle geri dönebilirler. Bu şartlar altında çalışmak isteyen insanları bulmak biraz zor olacak. Onları psikolojik testlerden geçirmemiz ve hazır olup olmadıklarını görmemiz gerekiyor. Yemek konusundaysa, Mars toprağı alkali ve bitkinin yetişmesi için gerekli maddeleri sağlıyor ama önce onu temizlememiz gerekiyor. Bu da çok uzun sürecek zahmetli bir iş. Onun yerine sürekli olarak yemekleri dünyadan getirebilir ya da Dünyadan getirdiğimiz toprağı uygun şartları sağlayarak kullanabiliriz.
Evet sorunları çözdük ve elimizde küçük bir Mars üssümüz oldu. Her iki yılda bir gelmemiz ve gerekli kaynakları sağlamamız gerekiyor. Belki de biraz daha beklemeli ve işimizi tam yapmalıyız. Aya kuracağımız üsler Mars'a daha kolay ulaşmamızı sağlayabilir. Ya da yörüngedeki sanayiler gibi bir çok şeyden sonra Mars'a gidiş gelişi ve malzeme taşımamızı kolaylaştırabilir.









Yorumlar